1. Tanrı Nuh’u, gemideki bütün vahşi hayvanları ve evcil hayvanları anımsadı. Yeryüzüne bir rüzgar gönderdi ve sular çekilmeye başladı.

Ayet: Tanrı Nuh'u hatırladı ve varlığını onun hayatında yeniledi.

Gerekçe: "Sonra Tanrı Nuh'u hatırladı" Tanrı'nın zorlu denemelerden sonra Nuh'un yaşamındaki varlığını ve lütfunu geri getirdiği anlamına gelir. "Ve onunla birlikte gemide bulunan tüm vahşi hayvanları ve tüm sığırları" yeni manevi durumda korunan tüm insan eğilimlerini ve arzularını sembolize eder.

2. Enginlerin kaynakları, göğün kapakları kapandı; gökten yağmur yağması durdu.

Ayet: Tanrı'nın etkisiyle, kötülüğün "seli" geri çekilmeye başladı.

Gerekçe: "Tanrı yeryüzünde bir rüzgar estirdi ve sular çekilmeye başladı" Tanrı'nın dış dünyadaki kötülüğü azaltan lütfunun etkisini sembolize eder.

3. Sular yeryüzünden çekilmeye başladı. Yüz elli gün geçtikten sonra azaldı.

Ayet: Kötülüğün kaynakları kapatıldı.

Gerekçe: "Büyük uçurumun kaynakları ve göklerin pencereleri kapandı" kötülüğün kaynaklarının kapatıldığını ve daha fazla yayılmasının durdurulduğunu sembolize eder.

4. Yedinci ayın on yedinci günü gemi Ararat Dağları’na oturdu.

Ayet: Yağmur durdu ve bu, kötülük döneminin sonunu işaret etti.

Gerekçe: "Ve gökten yağan yağmur durdu" Tanrı'nın etkisi altında kötülüğün gücünün azaldığını ve denemelerin yatıştığını simgeler.

5. Sular onuncu aya kadar sürekli azaldı. Onuncu ayın birinci günü dağların dorukları göründü.

Ayet: Kötülüğün "seli" suları geri çekilmeye başladı ve bu, kötülüğün etkisinin azaldığını simgeliyordu.

Gerekçe: "Ve sular yeryüzünden sürekli olarak geri çekildi, çekildi ve çekildi; ve yüz elli gün sonra sular azaldı" kötülüğün etkisinin kademeli olarak azalmasını sembolize eder.

6. Kırk gün sonra Nuh yapmış olduğu geminin penceresini açtı.

Ayet: Kötülüğün geri çekilmesi biraz zaman aldı.

Gerekçe: "Ve yüz elli gün sonra sular azaldı" kötülüğün kademeli olarak gücünü kaybettiği dönemi belirtir.

7. Kuruyup kurumadığını anlamak için bir karga saldı. Karga, sular kuruyuncaya kadar uçup durdu.

Ayet: Gemi karaya oturdu ve bu, yeni bir ruhsal duruma ulaşıldığını simgeliyordu.

Gerekçe: "Yedinci ayda, ayın on yedinci gününde, gemi Ararat Dağları'na oturdu" kötülüğün "selinden" sonra manevi huzur ve istikrara ulaşıldığını sembolize eder.

8. Suların yeryüzünden çekilip çekilmediğini anlamak için Nuh bir de güvercin saldı.

Ayet: Nuh, kötülüğün geri çekilip çekilmediğini ve önceki hayatına geri dönmenin güvenli olup olmadığını kontrol etmek istedi.

Gerekçe: "Kırk gün sonra Nuh, yaptığı geminin penceresini açtı" insanın önceki hayatına dönme ve kötülüğün çekilip çekilmediğini kontrol etme arzusunu sembolize eder.

9. Ama güvercin konacak yer bulamayınca gemiye geri döndü. Çünkü bütün yeryüzü su altındaydı. Nuh elini uzatıp güvercini tutarak gemiye geri getirdi.

Ayet: Nuh, dış dünyadaki durumu değerlendirmek için bir kuzgun gönderdi.

Gerekçe: "Ve bir kuzgun gönderdi; kuzgun, yeryüzündeki sular kuruyana kadar uçup gitti, uçup geldi" insanın kötülüğün hala mevcut olduğu ("kuzgun") dış dünyaya dönme girişimlerini sembolize eder.

10. Yedi gün daha bekleyip güvercini yine saldı.
11. Akşam güvercin geri döndü; gagasında yeni koparılmış bir zeytin yaprağı vardı. Nuh suların yeryüzünden çekilmiş olduğunu anladı.

Ayet: Nuh, dış dünyanın güvenli olduğundan emin olmak için bir güvercin gönderdi.

Gerekçe: "Sonra bir güvercin gönderdi, suların yeryüzünden çekilip çekilmediğini görmek için. Ancak güvercin ayaklarını koyacak bir yer bulamadı ve ona, gemiye geri döndü, çünkü sular hala tüm yeryüzünü kaplıyordu; ve elini uzattı, onu aldı ve yanına gemiye getirdi. Yedi gün daha bekledi ve güvercini tekrar gemiden gönderdi." insanın dış dünyada huzur ve uyum bulma çabalarını sembolize eder. "Güvercin", barışı ve saflığı sembolize eder.

12. Yedi gün daha bekleyip güvercini yine saldı. Bu kez güvercin geri dönmedi.

Ayet: Güvercin, umudu ve yenilenmeyi simgeleyen bir zeytin dalıyla geri döndü.

Gerekçe: "Ve güvercin akşam ona döndü; ve işte gagasında yeni koparılmış bir zeytin yaprağı vardı; ve Nuh, suların yeryüzünden çekildiğini anladı" dış dünyanın iyileşmeye başladığını ve ilk umut işaretlerinin ortaya çıktığını simgeliyordu.

13. Nuh’un yaşamının altı yüz birinci yılında, birinci ayın birinci günü yeryüzü kurumuştu. Nuh geminin kapağını açtı, yeryüzünün kuruduğunu gördü.

Ayet: Kötülüğün etkisi azalmıştı ve toprak kurumaya başlamıştı.

Gerekçe: "Ve altı yüz birinci yılda, birinci ayda, ayın birinci gününde, sular yeryüzünden çekildi" kötülüğün etkisinin azaldığını sembolize eder.

14. İkinci ayın yirmi yedinci günü toprak tümüyle kurumuştu.

Ayet: Noa, yenilenmiş dünyayı görmek için geminin çatısını açtı.

Gerekçe: "Ve Nuh, geminin çatısını kaldırdı, baktı ve işte, yerin yüzeyi kurumuştu" kötülük geri çekildikten sonra insanın yeni fırsatlar görme yeteneğini sembolize eder.

15. Tanrı Nuh’a, “Karın, oğulların ve gelinlerinle birlikte gemiden çık” dedi,
16. “Yanındaki bütün canlıları –kuşları, evcil ve yabanıl hayvanları, sürüngenleri– çıkar. Üreyip yeryüzüne yayılsınlar.”

Ayet: Tanrı, Nuh'a ve ailesine gemiden çıkıp yeryüzünde yaşamı yeniden kurmalarını söyledi.

Justificativa: "Sonra Tanrı Nuh'a konuştu ve dedi ki: Gemiden çık, sen, karın, oğulların ve oğullarının karıları seninle. Yanında olan tüm hayvanları, tüm bedenden, hem kuşları hem de sığırları, yerde sürünen tüm sürüngenleri, seninle birlikte dışarı çıkar; yeryüzünde çoğalsınlar, verimli olsunlar ve yeryüzünde çoğalsınlar!" yenilenmiş bir dünyaya dönüşü ve yaşamda yeni bir aşamanın başlangıcını sembolize eder.

17. Nuh oğulları, karısı ve gelinleriyle birlikte gemiden çıktı.

Ayet: Tüm hayvanlar gemiden çıktı; bu yeni bir yaşamın başlangıcını simgeliyordu.

Gerekçe: "Ve Nuh, oğulları, karısı ve oğullarının eşleriyle birlikte çıktı." İnsanın kötülüğün etkisinden kurtuluşunu ve doğal düzene dönüşünü sembolize eder.

18. Yeryüzündeki bütün hayvanlar, sürüngenler, kuşlar, her tür canlı gemiden çıktı.
19. Nuh Tanrı’ya bir sunak yaptı. Orada bütün temiz hayvanlarla kuşlardan yakmalık sunular sundu.

Ayet: Tüm hayvanlar yeryüzüne dağıldı; bu, yenilenmenin ve büyümenin başlangıcını simgeliyordu.

Gerekçe: "Tüm vahşi hayvanlar, tüm sürüngenler, tüm kuşlar, yeryüzünde hareket eden her şey, kendi ailelerine göre gemiden çıktılar." kötülük döneminin sona ermesinden sonra dünyanın yeniden doğuşunu ve yeni yaşamın gelişmesini sembolize eder.

20. RAB hoş kokuyu duyunca içinden şöyle dedi: “İnsanlar yüzünden toprağı bir daha lanetlemeyeceğim. Çünkü insanın yüreğindeki eğilim çocukluğundan beri kötüdür. Artık hiçbir canlıyı yok etmeyeceğim, yaptığım gibi.

Ayet: Nuh, kurtuluş ve yeni başlangıç için Tanrı'ya şükranlarını sundu.

Gerekçe: "Ve Nuh RAB için bir sunak yaptı" kötülükten kurtuluş ve yeni bir yaşam aşamasının başlangıcı için Tanrı'ya şükran ve ibadeti sembolize eder.

21. Bundan böyle yeryüzü durdukça ekin ekmek ve hasat zamanı, sıcak ve soğuk, yaz ve kış, gece ve gündüz hiç bitmeyecek.”

Ayet: Tanrı, Nuh'un şükran kurbanını kabul etti.

Gerekçe: "Ve tüm temiz hayvanlardan ve tüm temiz kuşlardan aldı ve sunakta yakmalık sunular olarak sundu." Tanrı'ya sunulan saflık ve yenilenme kurbanını sembolize eder.

22. 22.AAAA

Ayet: Tanrı kötülüğün artık dünyaya hükmetmeyeceğine söz verdi.

Gerekçe: "Ve RAB hoş kokuyu duydu ve yüreğinde şöyle dedi: "İnsanın yüzünden bir daha asla yeryüzünü lanetlemeyeceğim, çünkü insanın yüreğinin düşünceleri gençliğinden beri kötüdür; ve yarattığım tüm canlıları bir daha asla yok etmeyeceğim, yaptığım gibi. Yeryüzü var oldukça ekim ve hasat, soğuk ve sıcak, yaz ve kış, gündüz ve gece asla son bulmayacak!"" daha iyi bir geleceğe olan umudu ve Tanrı'nın insanlığı koruyup yönlendirme vaadini sembolize eder.